Neurogene

communicatiestoornissen

Na een niet-aangeboren hersenletsel (NAH), bijvoorbeeld door een beroerte of ongeval, of bij neurologische aandoeningen (bv. Parkinson, ALS, MS ...) kunnen taal- en/of spraakproblemen ontstaan, zoals afasie, dysartrie en spraakapraxie. Dit kan een invloed hebben op de communicatie. 

Mimetherapie bij een perifere aangezichtsverlamming

Bij een perifere aangezichtsverlamming is er een gedeeltelijke of volledige eenzijdige verlamming van de spieren aan één kant van het gelaat. Restklachten die hierbij kunnen ontstaan, worden behandeld met mimetherapie. Aan de hand van gerichte oefeningen wordt gewerkt aan een betere controle en een meer symmetrisch gebruik van de gezichtsspieren. Dit heeft als doel om klachten zoals asymmetrie, verhoogde spierspanning en ongewenste meebewegingen te verminderen.

Slikmoeilijkheden

Een slikstoornis, oftewel dysfagie, kan

veroorzaakt worden door neurologische aandoeningen, spierzwakte, structurele afwijkingen of medische behandelingen zoals een operatie. Hierbij zijn er

moeilijkheden met het veilig en efficiënt slikken van voedsel, vloeistoffen of speeksel.